Στην τάξη μας συζητήσαμε για σπουδαίους ζωγράφους όπως τον Πάουλ Κλέε και τον Πάμπλο Πικάσο. Ο Πάουλ Κλέε ήταν Ελβετο-Γερμανός ζωγράφος. Ο Κλέε άρχισε να ζωγραφίζει και να παίζει μουσική από νεαρή ηλικία και να δείχνει πως είναι ιδιαίτερα ταλαντούχος και στα δύο. Δεν έπαψε ποτέ να ενσωματώνει τα διδάγματα που είχε πάρει από τη μουσική στη ζωγραφική του. Υπήρξε μοναδικός ως προς τη ζωγραφική του, χρησιμοποιώντας χρώματα έντονα και γραμμικά και «απεριποίητα» σχήματα που ήταν όμως τόσο συνεπή και ισορροπημένα. Ο Κλέε ζωγράφιζε τα έργα του με κέφι και χαρά – απλώς άρχιζε να σχεδιάζει και οι γραμμές γίνονταν σχήματα. “Μια γραμμή” έλεγε “είναι απλώς μια κουκκίδα που βγήκε για περίπατο” (“A line is a dot that went for a walk”). Στη συνέχεια περνούσε σε χρώματα και σκιές, προσθέτοντας και αφαιρώντας πράγματα μέχρι να νιώσει ότι η δουλειά του βρισκόταν σε ισορροπία.
Από την άλλη ο Πάμπλο Πικάσο ήταν Ισπανός ζωγράφος χαράκτης, γλύπτης, κεραμίστας, ποιητής, σκηνογράφος και δραματουργός. Ο Πικάσο ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε πολύ μικρή ηλικία και έδειξε από νωρίς δείγματα του ταλέντου του. Το διασημότερο ίσως έργο του Πικάσο είναι η Γκερνίκα, η απεικόνιση του Γερμανικού βομβαρδισμού της πόλης της Ισπανίας Γκερνίκα. Αυτός ο μεγάλος καμβάς περιγράφει την απανθρωπιά, την βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ο Πικάσο απέδωσε σύνθετες σκηνές ως απλές γεωμετρικές μορφές στα έργα του Κυβισμού, αλλά δημιούργησε επίσης και μεγαλοπρεπή ρεαλιστικά πορτραίτα.
Αφού μάθαμε όλα αυτά για τους σπουδαίους ζωγράφους το κάθε παιδί έγινε ο ίδιος ζωγράφος και αποτύπωσε στο χαρτί το δικό του έργο.